<سی و سه سالگی پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۸۴


« اين جهــــان زندان و ما زندانيان

بر شکن زندان و خود را وارهان!»


دلم خوش نيست.

       می‌ترسم

         ـــ و جای ترس است ـــ

        از مکر موجود.

ديری است

  شعری نگفته‌ام

    باز مانده‌ام از گفتن،

       چه،

       در روزگاری که شعور

       جرم است و

       جهل

       ايمان،

           شعرم را چگونه بگويم

           که شمع آگينم نکنند.

    به گمانم

    عين‌القضات

     سی و سه ساله بود

             که

                 دريافت

                     شعرش را

                             چگونه بگويد.

تهران ــ بهار ۱۳۷۹

سید سام الدین ضیائی :: May 12, 2005 :: شعر - ترانه

نشانی دنبالک (Trackback) برای این مطلب:
http://www.fanusian.COM/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/24

نظرات شما:

در اینی که شعور جرم هست بحثی نسیت!

نوشته شده توسط : Aswmoon در روز ۲۳ اردیبهشت ۱۳۸۴، ۱:۱۸ صبح

حرفى نيست.

نوشته شده توسط : اشوزرتشت در روز ۲۳ اردیبهشت ۱۳۸۴، ۹:۳۵ صبح

خوشم می آید که با این شعر نیز مرتکب جرمی نشده ای

نوشته شده توسط : مصطفی در روز ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۴، ۱:۱۳ صبح