<حقیقت شعر جمعه ۱۰ تیر ۸۴
جوانمردا!
اين شعرها را چون آينه دان!
آخر، داني كه آينه را
صورتي نيست، در خود.
اما هركه نگه كند،
صورت خود تواند ديدن
همچنين ميدان كه شعر را،
در خود،
هيچ معنايي نيست!
اما هر كسي، از او،
آن تواند ديدن كه نقد روزگار و
كمال كار اوست
و اگر گويي‚
”شعر را معني آن است كه قائلش خواست
و ديگران معني ديگر
وضع مي كنند از خود “
اين همچنان است كه كسي گويد :
”صورت آينه ،
صورت روي صيقلييي است كه اول آن صورت نموده “
و اين معني را تحقيق و غموضي هست كه اگر در شرح آن
آويزم، از مقصودم بازمانم.
عینالقضات همدانی
آسمون
::
July 01, 2005
:: شعر - ترانه
