<شبکهى مغزها پنجشنبه ۱۳ مرداد ۸۴
شما خارج نشينهاى بىدرد که از درد دل ما خبر نداريد، هر سايتى رو که بهش عادت مىکنيم، فيلتر مىکنند. ديگه دارم دق مىکنم. با خودم فکر مىکردم آخه اينا تا کى مىخوان با تکنولوژى در بيفتن. فکرش رو بکن يه روز که خيلى هم دير نيست مىآد که به راحتى با يک کامپيوتر اندازهى يه دفترچه يادداشت يا همون گوشى موبايل مىتونى از طريق ماهواره به اينترنت وصل بشى، با همين وسيله هم تلفن بزنى، هم فيلم ببينى، هم … اون وقت قيافهى قاضى مرتضوى تماشايى مىشه، مگه نه؟!
تکنولوژى باز هم پيشرفت مىکنه و سرورهاى بسيار قوى به نرمافزارهاى بسيار پيشرفتهى شبيهسازى مجهز مىشوند. از طرفى گيرندههاى ماهواره اينقدر کوچک مىشوند که در داخل بدنتان جا مىگيرند. نترسيد اونها ديگه از سيليکون نيستند بلکه از جنس اعصاب خود شما هستند. بيوتکنيسينها آنها را طراحى کردهاند. خوب حالا همان طور که مشغول رانندگى در يک شهر توريستى هستيد، مىتونيد يک کافهى خوب را در ذهنتان در گوگل سرچ کنيد و به آنجا برويد. صبر کنيد اگر دلتان براى خانوادهتا ن هم تنگ شده مىتونيد کنارى نگه داريد - تا خداى نکرده تصادف نکنيد- و توى ذهنتون به سرور شبيه ساز شهرتون جايى که خانوادتون احتمالن منتظر شما هستند وصل بشيد و اونها رو ببينيد و با اونها به احوالپرسى مجازى بپردازيد. جاى نگرانى نيست، اونها هم به همين تجهيزات دسترسى دارند و گپ مجازى کاملن دوطرفه خواهد بود. اصلن چرا براى گردشگرى به خودتان زحمت داديد. همونجا تو خونهى خودتون، تو فکرتون به سرور شبيهساز شهر مورد نظر وصل مىشديد. راستش دانشمندا فکر کردند حالا که تو دنياى مجازى مىشه همه کارى کرد، چه احتياجى به دست و پا و ساير اندام حرکتى داريد، کافيه مغز شما با يک سرى اعصاب ورودى و خروجى با قابليت اتصال بىسيم به ماهواره در محيطى مناسب نگهدارى بشه. البته اندامهايى مثل قلب براى پمپاژ پاور هم تعبيه شده است. اين مغزها در يک ساختار شبکهاى باز شبيه اينترنت امروزى به هم وصل هستند. در واقع سرورهاى بزرگ مثل گوگل هم ديگه از کامپيوترهاى هزار سال پيش سيليکونى ساخته نشدهاند، بلکه در واقع اونها هم از تعداد زيادى مغزهاى متفکر که از مغز انيشتين شبيه سازى شدهاند، تشکيل شدهاند. تا روزهاى آخر قبل از جنگ جهانى اتمى بين جمهورى اسلامى و آمريکاى جهانخوار که به نابودى تمامى انسانها و ساير موجودات زندهى فعلى انجاميد، برنامهى شبيهسازى کيهان با موفقيت به پايان رسيد و در مراسمى با حضور خلف احمدىنژاد به بهره بردارى رسيد.
بله جنگ درگرفت و تمامى موجودات زندهى نوع اول از بين رفتند و تنها چيزى که در کرهى زمين باقى ماند، يک شبکهى گسترده از مغزها با نرمافزارهاى شبيه ساز کيهان بود. البته نودهاى شبکه با تمام هوشيارى متوجه وقوع جنگ و نابودى جهان نشدند و همچنان به زندگى مجازى خود ادامه دادند. در آن دنياى مجازى دانشمندا چيزى به اسم اينترنت که يک مدل بسيار ابتدايى از شبکهى مغزها بود اختراع کردند و گروهى نود بىکار شروع به نوشتن روى آن کردند. يک نود که خيلى احساس خدايى مىکرد همش سايتهاى اين نودهاى بىکار را فيلتر مىکرد. يکى از اون نودها که از اين وضع خسته شده بود با خودش فکر مىکرد کى مىشه اينترنت را بشه همه جا از ماهواره دريافت کرد. اون نود که با اسم مستعار نيما مطلب مىنوشت بر اين اساس يک داستان بى سر و ته نوشت که معلوم نيست واقعيت دارد يا نه. اين داستان هنوزهم ادامه دارد.
