< حوا و آدم دوشنبه ۱۵ فروردین ۸۴


سام الدين ضيائی

 

*در آن هنگام

که خدا تنها شد

و مرا ساخت

شيطان

که اول عاشق بود

و بر ساق عرش صاحب کنجی

ديدگان بر خاک رقيب ننهاد

و در دم

بازی راباخت

چرا که فريفتن نمی شناخت.

*تنها بودم

که مرا

در نخستين نگاه

به زيبايی فريفتی

و بدين سان

شيطان را نيز

فريفتن آموختی!

*از آن هنگام

شيطان که بر خاکم نيافتاده بود

تو را تسبيح گفت

چرا که

فريفتن از تو آموخت

*و اين تازه آموخته

به سيبی

تو را فريفت و

باز

او ماند و

عرش و

خدا!

شورای سردبیری فانوس :: April 04, 2005 :: فانوس قديم

نشانی دنبالک (Trackback) برای این مطلب:
http://www.fanusian.COM/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/173

نظرات شما: