<مى‌دونيد براى چى اين‌جا هستيم؟ سه شنبه ۱۱ اسفند ۸۳


نيما قديمى

آقا ما که هرچى صبر کرديم از چمدون خبرى نشد، اينه که رفتيم دنبال بيزينس. اينم ‌که مى‌گند فلانى قلمش خشکيده مى‌خواند روحيه شما را خراب کنند و الا ما به محض پول‌دار شدن برمى‌گرديم و دوباره با تمام انرژى مى‌نويسيم:

فکر کنيد شما شرکتى داريد و محصولى توليد مى‌کنيد و به قيمت x به فروش مى‌رسانيد. اين محصول طبق روال عادى ميان دلالان دست به دست شده و به قيمت x۱.۸ مى‌رسد. شما براى حذف واسطه‌ها در شهرهاى مختلف نمايندگى داير مى‌کنيد ولى هزينه همين نمايندگى‌ها قيمت تمام شده را x۱.۴ مى‌کند. خوش‌بختانه کار شما پيشرفت مى‌کند و در ديگر کشورها نيز نمايندگى داير مى‌کنيد. هزينه‌هاى حمل و نقل و گمرک و نا هماهنگى‌هاى قانون‌هاى تجارت در کشورهاى مختلف باعث ناهماهنگى بين نمايندگى‌هاى شرکت شما مى‌شود. دولت‌ها و سازمان‌ها دست به‌کار مى‌شوند و WTO را تشکيل مى‌دهند ولى بيست ودومين درخواست ايران براى عضويت در آن رد مى‌شود.

گسترش اينترنت آن‌را به عنوان ابزار جديدى براى تجارت مطرح کرد و شرکت‌هاى مختلف شروع به تبليغات در اينترنت کردند. امان از دست اين هرزنامه‌ها! راستى اگر تو تهران زندگى مى‌کنيد پيتزا … را فراموش نکنيد. من که به همه دوست و آشنا‌ها سفارش مى‌کنم حتمن يک بار هم که شده پيتزاى اونجا را امتحان کنند. فرض کنيد الآن وسط يک کافه در يک شهر توريستى کوچک هستيد و مى‌خواهيد آدرس جاهاى ديدنى اون‌جا را پيدا کنيد. به اينترنت سريع هم دسترسى داريد. فکر مى‌کنيد ليست مورد نظر را از گوگل سريع‌تر پيدا مى‌کنيد يا با پرسيدن از يک نفر از ميز کنارى؟ اورکات را که يادتون هست؟ (منظورم تهرانى‌هاى پشت فيلتر است!) مى‌‌دونيد که گوگل براى گسترش اورکات تبليغ نکرد. هرکس فقط دوستاش رو دعوت کرد.

اگه قبلن پرزنت شده ايد که بايد از عنوان اين مطلب حدس مى‌زديد منظورم چيه. اگر هم يک روز دوستى شما را بى هيچ توضيحى براى يک کار پر در آمد به خونه‌شون دعوت کرد. منتظر اين جمله‌ها از طرف يک نفر ديگه باشيد: «تو کار ما يأس هست، شکست هست، نا اميدى هست؛ ولى ما مى‌خواهيم راه‌هاى غلبه بر اون‌ها را به شما نشون بديم. …» اگر هم دلتون رو صابون زديد، بدونيد که سخت اشتباه کرده ايد اصلن از پذيرايى خبرى نيست. اين از قانون‌هاى ماست.

بازاريابى شبکه اى بر اساس ساختار پاداش دهى به گروه‌هاى مختلفى تقسيم مى‌شود: Unilevel, Matrix, Breakaway و Binary. شرکت‌هاى معروفى که محصولاتشان را با اين روش، ارايه مى‌کنند و در ايران هم فعاليت دارند عبارتند از: My7Diamonds، Goldmine و Gold Quest و … بله همانطور که مى‌دانيد همه راه‌ها به خدا مى‌رسد و در ايران البته به قوه قضاييه. البته QI عضوWTO است. سايتش هم فيلتر شده …

نه، قرار نيست در مورد بازاريابى شبکه اى و اشتغال زايى و سوددهى آن براى کشور صحبت کنم. حتا نمى‌خواهم در مورد اين‌که پلن‌هايى مثل GQI در کوتاه مدت يک نوع سرمايه گذارى است که تا چند سال آينده باعث ورود ارز به مملکت مى‌شود؛ بنويسم. بلکه فقط مىخواهم به گسترش و آموزش کار گروهى و روحيه سخت‌کوشى و اميد و شادابيى که چنين پلن‌هايى در بين جوانان ايجاد مى‌کند اشاره‌کنم. به تشکل‌هاى خودجوشى که نيازى به چمدان‌ها ندارند. و بازهم اين‌که در حکومت نظامى تجمع بيش از سه نفر ممنوع!

اى کاش مسؤولان مملکت ما از دگماتيسم دست بر مى‌داشتند، و در ميان سکه‌هاى زيباى Gold Quest نمادى از مولوى يا تخت جمشيد و … مى‌ديديم.

شورای سردبیری فانوس :: March 01, 2005 :: فانوس قديم

نشانی دنبالک (Trackback) برای این مطلب:
http://www.fanusian.COM/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/209

نظرات شما: