<سرود تبعیدی‌ها دوشنبه ۵ بهمن ۸۳


سام الدین ضیائی

اشك‌هایمان را به یاد وطن در نهرهای این غریبستان ریختیم و بربط‌‌هایمان را بر بید های بیگانه آویختیم.هم آنان كه ما را به اسیری تاراج كرده بودند، سرود طلبیدند كه به شادمانی وطن را بسرایید.

چگونه سرود وطن را در زمین بیگانه توانیم خواند؟

اگر تو را ای وطن فراموش كنم، آن گاه دست راستم فراموش كند و اگر تو را به یاد نیاورم، زبانم به كامم چسبد!

اگر تو را بر همه شادمانیم ترجیح ندهم!

ای خداوند، روز وطن را به یاد آنان بیاور كه روزی منهدمش خواستند.

ای دختر غریب ، كه از شراب وطن خراب خواهی شد، خوشا به حال آن كه پاداشت دهد، چنان كه تو پاداشمان دادی. خوشا به حال آن كه با فرزندانت بیامیزد و به صخره‌هاشان آویزد!

ویرایش آزاد از مزمور 137 داود نبی

شورای سردبیری فانوس :: January 24, 2005 :: فانوس قديم

نشانی دنبالک (Trackback) برای این مطلب:
http://www.fanusian.COM/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/282

نظرات شما: