<بم لرزيد، ما فراموش کرديم یکشنبه ۶ دی ۸۳


پارسا صائبى

سال گذشته در چنين روزهايى بود که فاجعه زلزله آمد و کل ايران را در ماتم و اندوه فروبرد. ملت وارد صحنه شدند و کمک رسانى بالا گرفت. مردم احساسى و پر جوش و خروشى هستيم. زود هم خسته مى شويم و پيگير نيستيم. چند ماه بعد از آن «ديو سپيد پاى دربند» مختصر تکانى خورد که بيادمان بياورد او هم هست و خطر هميشه جدى است. تصور زلزله بالاى هفت ريشتر در تهران تصور هولناکى است که البته محتمل است. در هر حال بايد ديد که سلاح هسته اى يا به قول آقايان تکنولوژى هسته اى موجب غرور ملى است يا پيشگيرى و مقاوم سازى در برابر زلزله. پول صندوق ذخيره ارزى را هم که ظاهرا صرف اتينا کردند رفت. پايتخت نشينان هم که بيشتر به فکر «پيش خريد» هستند. همه چيزمان بايد به همه چيزمان بيايد ديگر. در هر حال بم لرزيد. تعارف که نداريم. شهر بعدى کجا است که کمپوت بفرستيم؟

شورای سردبیری فانوس :: December 26, 2004 :: فرهنگ

نشانی دنبالک (Trackback) برای این مطلب:
http://www.fanusian.COM/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/356

نظرات شما: