<وبلاگ راه پيوستن به دريا دوشنبه ۲ آذر ۸۳
پارسا صائبى
مینويسم تا خود را باور کنم. مینويسم تا خود را شفاف تر کنم، ذهنم را خانه تکانی کنم، از هزاران گره و عقده ای که در درونم هست يک يک بند باز کنم، آنجا که سالها است کسی قدم نگذاشته است!
مینويسم که از زير يوغ زورگويان و صاحبان زنجير و بندهای استيلا فرار کنم. مینويسم که خود را بشناسم. هويت خود را بازستانم. مينويسم چون به شعور من توهين شده است. من از رنگ کردن گنجشک و فروختن به نام قناری بيزارم. من تنها مینويسم و هشدار ميدهم و خود بيش از همه ياد میگيرم و میفهمم که در اين دريای بيکران فکر و انديشه هيچم هيچ، می نويسم تا به اين دريا متصل باشم. مینويسم پس هستم.
