<دوران کوتولهها شنبه ۱۶ مهر ۸۴
دو سالی است که حد و اندازهی مدیران کلان کشور در حال کاهش است. به عبارت دیگر مدیران مجرب به تدریج جای خود را به نسل جدیدی از مدیران جوان و بیتجربه میدهند که با وجود تلاش فراوان برای سروسامان دادن به امور به دلیل کمبود دانش فنی و عدم درک صحیح از سیستمهای اقتصادی، اجتماعی، صنعتی و تحقیقاتی و نیز سوء مدیریت و حتی عدم وجود مدیریت پارامترهای ارزیابی سیستم را به سوی منفی متمایل کرده است.
هر چند بسیاری از مدیران سابق را نیز نمیتوان غول نامید اما در برابر این نسل جدید در بسیاری موارد اختلاف آن قدر زیاد است که تشبیه نسل قدیم به غول و نسل جدید به کوتوله خیلی دور از ذهن نیست. سمبل این تغییر و به عبارت دیگر تیر خلاص نسل قدیم هم در انتخابات ریاست جمهوری اخیر و به قدرت رسیدن یک کوتولهی مدیریتی و سیاسی به بالاترین مقام اجرایی کشور میتوان دید. به قول دوستان یک کوتوله هم نمیتواند زیردستانی بزرگتر از خود داشته باشد و شاهد این حرف هم کابینهی بیتجربه و شاهکار عدم رای اعتماد به چهار وزیر در روز رایگیری بود. نیز میتوان در فشارهای رئیسجمهور بر شورای شهر برای انتصاب شهردار تهران از همین جنس اشاره کرد که خوشبختانه به نتیجه نرسید.
البته این درست است که این وضع اصلا وضع مناسبی نیست اما فوایدی هم دارد که نباید از نظر دور بماند. بسیاری از پتانسیلهایی که در دورهی مدیریت نسل قدیم اجازهی ظهور نداشتند حالا میتوانند خودی نشان دهند. به همین دلیل هم هست که این روزها شاهد تشکیل کولونیهای کوچک و بزرگ در گوشه و کنار کشور هستیم که در عرصههای مختلف علمی، مدیریتی و فرهنگی کارهایی درخور را آغاز کردهاند. به عنوان مثال میتوان به تغییراتی که در روند برنامههای صدا و سیما و مجال بروز برای بیان برخی حرفهای سیاسی مخالف در دورهی ضرغامی به وجود آمده است اشاره کرد. کیست که نداند لاریجانی از نظر علمی، فنی و مدیریتی یک سروگردن از ضرغامی بالاتر بود.
فایدهی دیگری که این وضع جدید دارد این است که جامعه به تدریج یک دورهی غیرسیاسی را تجربه میکند و تغییرات اجتماعی در چنین فضایی راحتتر میتوانند راه خود را در جامعه باز کنند. تغییراتی که در یک دورهی آرام و به دور از هیجان در جامعه به وجود بیاید معمولا پایدارتر از آن است که بتوان اثراتش را محو کرد. این تغییرات مسلما به خانوادهی تمام آقایان مدیران نسل جدید نیز رسوخ کرده است و آنان خود نیز از این تغییرات مستثنی نیستند. وضع لباس و میزان بلندی ریش مدیران جدید یک نماد بسیار کوچک در تایید این مدعاست.
به هر حال در این دوره نمیتوان انتظار جهش زیربنایی در کشور را داشت اما میشود انتظار داشت با فیدبکهایی که مردم و رسانهها و بخش خردمندتر جناح راست به سیستم میدهد اتفاقات خوبی در گوشه و کنار کشور بیافتد.
