برايم جالب بود كه دوستان زيادي در دفاع از حقوق دولت مظلوم اسرائيل به پا خاستند. من آن قدر اسم‏هاي عزيز در بين كساني كه توضيحي بر مطلب اين حقير نوشته بودند ديدم كه شرمم مي‏آيد چيزي در جواب بنويسم. اما با خودم فكر كردم آن چه بر اكثر دوستان گران آمده است و باعث شده تا چنين برآشوبند احتمالا اين نكته بوده كه كسي چون من كه از جنس همان اعتراض‏كنندگانم در دامي كه جمهوري اسلامي نهاده گرفتار شده‏ام و مي‏خواهم در تظاهرات شركت كنم. بغض ما از جمهوري اسلامي باعث شده تا انصاف را فراموش كنيم. اما من ياد گرفته‏ام كه در دعوا طرف حق را بگيرم و در اين دعوا براي من مثل روز روشن است كه حق با مردم فلسطين است. عزيزان البته بد نيست كمي فكر كنند كه در برابر اين همه ظلمي كه بر اين ملت مي‏رود چه مي‎شود كرد جز اين كه در يك حركت كاملا بدون خشونت ظلم را محكوم كنيم؟ بزرگواران عزيزتر از جان من! شما براي محكوم كردن اين ظلم چه كرده‏ايد؟ تا به حال چند بار مطلب نوشته‏ايد؟ يا با ديگران بحث كرده‏ايد؟ يا سعي كرده‏ايد تصويري صحيح از واقعيتي كه در CNN و فاكس‏نيوز وارونه نمايش داده مي‏شود در اذهان عمومي به نمايش بگذاريد؟ تا به حال كدام يك از شما عزيزان يك زنجير انساني در دفاع از مظلومين فلسطيني – يا حتي اسرائيلي – درست كرده‏ايد. اين قدم‏هاي هر چند كوچك شما در درفاع از اينان را ما چرا نمي‏بينيم؟ اگر انقلاب نشده بود و حمايت از مردم فلسطين نماد ژست روشن‏فكري و مبارزه بود باز هم اعتراضي داشتيد؟

من از گنجي حمايت مي‎كنم چون مظلوم واقع شده است و دارد يك‏تنه بار همه‏ي ما را به دوش مي‏كشد. باري كه هيچ كداممان عرضه‏اش را نداريم برداريم. حالا يكي نيست بفرمايد چرا نبايد از مردمي حمايت كنم كه از وطنش رانده و از حقوق اوليه‏ي زندگي‏اش محروم مي‎شود؟

آقاي راشدان مي‎نويسد: اسرائيل بالاترين دموكراسي را دارد! من مي‎گويم يك دموكراسي نظامي مبتني بر آپارتايد كه در آن راي اكثريت از نژاد و يا مذهب برتر به كرسي بنشيند چگونه دموكراسي‏اي است؟ آقايان مگر فراموش كرده‏ايد هيتلر را كه با همين نوع دموكراسي به روي كار آمد و دنيا را به آتش كشيد؟ والله كه اسرائيل نتوانست و نمي‎تواند، وگرنه چنين كاري را با تمام خاور ميانه مي‎كرد. ايشان جواناني كه شمع به دست در ميدان محسني جمع مي‏شوند تا به مردم آمريكا بابت 11 سپتامبر تسليت بگويند را دوست اسرائيل مي‏دانند. من يكي از آن جوانان بودم آقاي راشدان! چه‏طور به اين راحتي حكم كلي صادر مي‏كنيد؟ براي من مثل روز روشن است كه آقاي راشدان – كه بسيار به او احترام مي‎گذارم – مي‎داند كه دارد چيزي را مي‎نويسد كه حتي خودش هم آن را باور ندارد. (http://mag.gooya.com/columnists/archives/038129.php)

از نظر من سران اسرائيل در نقض حقوق بشر و ظلم فرقي با سران جمهوري اسلامي ندارند. از نظر من ظالم را - هر كه مي‎خواهد باشد - بايد محكوم كرد. از نظر من دامنه‏ي كاربرد يبقي مع الكفر و لا يبقي مع الظلم فقط به ايران محدود نمي‎شود. از نظر من آن كه با عمليات انتحاري زن و بچه و غيرنظاميان اسرائيلي را به آن دنيا مي‏فرستد نيز محكوم است. از نظر من خشونت محكوم است. اما من فقط مي‎خواهم فرياد بزنم و خشونت را محكوم كنم و دنيا را متوجه اسيراني كنم كه در دموكراسي مترقي اسرائيل با چشم بسته و دست بسته و رو به ديوار پذيراي گلوله‏اي در بدن خود مي‎شوند و مي‏ميرند.

آليوس عزيز! من ساتياگراها را خوانده‏ام. من تمام صفحات زندگي گاندي را با اشك ورق زده‏ام و مي‏فهمم بي‏خشونتي يعني چه. من بر خلاف خيلي‏ها كه از پاسدار و بسيجي و اطلاعاتي و هر چه ريشو است متنفرند همه را به يك چوب نمي‎زنم و سعي مي‎كنم با انصاف باشم. من هم‏چنين بر خلاف خيلي‏هاي ديگر كه از هر چه بي‏ريش و نمازنخوان و لامذهب و مخالف نظام است انزجار دارند به همه عشق مي‎ورزم و دل پاك را ملاك برتري انسان‏ها مي‎دانم. همين هم هست كه تقريبا هيچ دوستي ندارم. هر دو طرف به يك اندازه از من متنفرند و سعي مي‎كنند از اين غيرخودي فاصله بگيرند! اما آليوس جان! من اگر كسي را ببينم كه در انتهاي شب در حال دست‏درازي به مظلومي است و فرياد كمك مظلوم را بشنوم، لحظه‏اي درنگ نمي‏كنم و مي‏دانم تو نيز جز اين نخواهي كرد. اين جا ديگر دعا كردن ته دل آدم – آن گونه كه ديگر دوستان نشنوند و به تهجر متهمم نكنند – به هيچ دردي نمي‎خورد. آن مظلوم نيازمند كمك است نه دعا! (خدا كند هيچ وقت چنين صحنه‏اي نصيب هيچ كس نشود)

اين‏ها كه نوشتم همه از براي عزيزاني بود كه از صميم قلب دوستشان دارم و فكر مي‎كنم به ظلم اسرائيل اعتراف دارند. و اما براي برخي ديگر نيز كه در روز قدس هالوين را جشن مي‎گيرند سخن زيادي ندارم. شما هالوين را هميشه جشن مي‎گيريد. وقتي گنجي داشت روي تخت بيمارستان جان مي‎داد نيز هالوين را جشن مي‏گرفتيد. وقتي 18 تير ما را در كوي مي‏زدند نيز هالوين را جشن گرفتيد. سال 67 نيز هالوين را جشن گرفتيد. هر روزتان هالوين! هالوينتان پيروز!

و اما ساير دوستان:

1) سخنان تند احمدي‏نژاد اصلا با خرد و عقلانيت سازگاري نداشت. او فراموش كرده كه ديگر شهردار نيست و هر چند ما او را به رياست جمهوري ايران قبول نداريم اما متاسفانه دنيا اين‏گونه مي‏انديشد. اين چيزي است كه خاتمي مي‏فهميد و به همين خاطر هيچ وقت مضحكه نشد و اين مردك نمي‏فهمد. (جالب است كه وقتي ما فرياد مي‏زديم نگذاريد اين مردك رئيس جمهور شود دوستان مي‏گفتند فرقي نمي‏كند. حالا كه فرقش در چشم ما فرو رفته من به پشتيباني از رئيس‏جمهور تندرو متهم مي‎شوم!)

2) دولت X مي‏تواند با ملت Y دشمن باشد. مثل دولت صربستان كه با مسلمانان بوسني دشمن بود يا دولت تركيه كه با كردها دشمن است يا ملت ارمنستان كه با دولت آذربايجان و تركيه دشمن است و خيلي مثال‏هاي ديگر.

3) من از مرگ بدي‏ها بدم نمي‎آيد. تكرار مي‏كنم كه: مرادم از اين مرگ، محو يک تفکر نژادپرستانه‌ی ظالمانه‌ی فوق مذهبی تندرو است. خدمت آقاي دولت‏آبادي هم ارادت داريم.

4) ملاحسني جان: فرزندم را خيلي جاها با خودم مي‏برم. همان طور كه جاهاي ديگري كه احتمالا شما فكر مي‏كني خوب است نيز او را با خود مي‏برم. او هم حق انتخاب دارد. من بيش از هر كسي اطلاعات در اختيار فرزندم مي‏گذارم. اگر فردا برگردد و توي روي من بايستد و بگويد اشتباه مي‏كني هم ناراحت نمي‏شوم. نظر تنگ و سليقه‏ي بد ما را هم ببخشيد كه نمي‎توانيم ببينيم آب خوش از گلوي قاتل صبرا پايين برود. عزيز من! احمدي‏نژاد را به خاطر اين شايعه كه تير خلاص مي‎زده همه دور مي‏داريم و تقبيح مي‏كنيم، تير خلاص زدن شارون را كه همه‏ي دنيا مي‎دانند!!! انصافت را شكر.

اي كاش معيارهايمان براي حق و باطل متغير با زمان و مكان نبود.

نشانی دنبالک (Trackback) برای این مطلب:
http://www.fanusian.COM/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/1336