<جنگ ايران و آمريكا شنبه ۲ اردیبهشت ۸۵
در داخل ايران هيچ كس باور ندارد كه آمريكا به ايران حمله كند. مردم ميگويند: يك احتمال بسيار دور كه آن هم غيرممكن است. –يعني كه بي خيال -
در خارج از ايران كسي برايش مهم نيست كه به ايران حمله بشود يا نشود. – يعني كه بي خيال-
رسانهها، خارجي يا ايراني يا هر چيز ديگري كه باشد، روزي سه بار – صبح و ظهر و شب! طبق دستور پزشك – حملهي آمريكا به ايران را از قول حسن و حسين و جرج تكذيب ميكنند. يعني كه بيخيال. آن طور كه چند وقت ديگر اگر حمله نشود، افكار عمومي دنيا بگويند: چه عجيب! حمله نشد.
حرفهاي احمدينژاد و بوش با هم مو نميزند. چه كسي گفته است ايرانيها بلد نيستند كار گروهي بكنند. تيم محمود-جرج دارد غوغا ميكند. اين پروژهي مشترك به كارگرداني اسرائيليها و سرمايهگذاري آمريكاييها و ايرانيها دارد طبق برنامه پيش ميرود. چه بسا كه از برنامهي زمانبنديشده جلو باشد.
يك تراژدي روي صحنه است. بيخ گوشمان با تمام ساز و برگ نشستهاند و ته و بالاي ما را از زمبن و هوا زير نظر دارند. هارت و پورت ميكنيم و مردم هم باور كردهاند كه ميتوانيم با آمريكا جنگ الكترونيك كنيم. از جنگ الكترونيك شايد الفش را داشته باشيم. اما نه بيشتر. من نگران ك الكترونيك هستم.
عدهاي ميگويند: اگر جنگ بشود ميليونها ايراني به جبهه خواهند رفت. آنها تصورشان از جنگ، دو خاكريز است كه در يك سو رزمندگان ما با تفنگ و آرپي جي و در سوي ديگران مزدوران كافر آمريكايي دراز كشيده باشند و با دوربين هم را ميپايند و گلوله براي هم ميفرستند. جنگ آمريكا و عراق را كه در تلويزيون ديديم، حتي يك خاكريز هم وجود نداشت! جبهه در اين جنگ تعريف نشده است. ميليونها ايراني ممكن است به جبهه بروند. اما جبهه معلوم نيست كجاست. جبهه اصلا نيست. نيروهاي مسلح ما مثل موش به شهرها پناه خواهند آورد. مردم قرار نيست به جبهه بروند. جبهه قرار است پيش مردم بيايد. و اين جبهه برايش زن و مرد و كودك فرقي نميكند.
در تصاوير جنگ عراق و آمريكا، يا موشك ميديديم كه زيربناي اقتصادي عراق را نابود ميكند، يا سربازان اتوكشيدهي آمريكايي را ميديديم كه با يك كولهپشتي به اندازهي يك پادگان تجهيزات حمل ميكنند و يا صحاف را ميديديم كه همه چيز و همه كس را تكذيب ميكند. اين جنگ ك الكترونيك است. خبري از خاكريز نيست!
ما همين الان هم در وضعيت جنگي هستيم. ستاد كل نيروهاي مسلح ستاد بحران تشكيل داده و سيا و وزارت دفاع آمريكا طرح انواع حملههاي مختلف به ايران را بررسي ميكند. اما بدتر از آن اين است كه هيچ كس باورش نميشود.
يك نفر هست بگويد حالا كه قرار است دموكراسي صادر شود، چرا بايد به خاور ميانه و فقط كشورهاي شيعهنشين صادر شود. مگر آفريقا دموكراسي نميخواهد؟ آيا كسي هست دموكراسي نفتي را براي من تعريف كند؟
